|
Ga naar de FOTOCOLLAGE
DAG 4HOMS ‑ CRAC DE CHEVALIERS ‑ APAMEA ‑ ALEPPOHama, bloedige onderdrukkingWe lunchen in de industriemetropool Hama, waar in 1982 een opstand van het volk (geleid door de moslim broederschap) bloedig door de troepen van Assad ten koste van tienduizenden slachtoffers is neergeslagen. Met tanks en vliegtuigen werd de stad tot puin gereduceerd en de weerloze bevolking afgeslacht: zo, dat zal jullie leren mijn gezag in twijfel te trekken. Sindsdien is er weinig openlijke weerstand meer tegen Assad's Baath - regime. Het verbaast me dan ook niet dat de mensen hier elk politiek gespreksonderwerp angstvallig mijden; de geheime dienst is immers overal: Feind hört mit! Ik lunch niet mee, maar ga met Gerard , een excentrieke Twentse homoseksueel (econoom in de Vut) het stadje met de enorm grote houten waterwielen uit de middeleeuwen verkennen. Nouria's worden die genoemd, ze tillen het water dat voor irrigatiedoeleinden is bestemd naar een hoger niveau. Er staan er nog een tiental in deze omgeving. Dergelijke constructies heb ik ook al eens in Egypte gezien, maar deze van Hama zijn veel groter. Mooi zijn ze niet, ik vind dat ze er behoorlijk geschonden uitzien. Noria bij de stad Hama(Bijna) onnneembare vestingDe Crac de Chevaliers is een schoolvoorbeeld van een ridderburcht uit de 12de eeuw, heel strategisch gelegen op een 1200 meter hoge pas die vanuit het binnenland toegang geeft tot de zee. Mooi uitzicht ook. Indrukwekkende muren en versterkingen, met name de enorme onderaardse gangen en gewelven maken een verpletterende indruk op mij. Er is zo'n honderd jaar aan gebouwd en het hele complex kon meer dan 4.000 verdedigers herbergen. Alleen via een list wist de legendarische Saladdin met zijn Turkse (of Mamelukse) generaal Baibar de West-Europese ridders (die hier Franken werden genoemd) te overmeesteren en naar zee terug te drijven. Exit kruisridders. Ze zijn daarna nooit meer teruggekomen.
Ligging van Crac des ChevaliersHet Anti - Libanon gebergteHet landschap is hier groen, de bodem behoorlijk vruchtbaar. Via terrasbouw wordt er onder meer groente voor de nabije steden geteeld. Dorpjes hangen als adelaarsnesten loom tegen de hellingen. Het volk lijkt me wel aardig hier. Onderweg naar Aleppo, in het Arabisch Halab genaamd, passeren we nog menige kruisvaarderburchten. De meeste forten zijn niet meer opgebouwd of gerestaureerd; sterker nog, men heeft ze als steengroeve gebruikt om huizen te bouwen. Ik geef die arme donders geen ongelijk, waar moet je anders bouwmateriaal gratis vandaan halen? In ieder geval hebben die vestingen geen toeristische waarde.
Ruïnes van kruisvaarderburchtDorpjes en landerijen in de buurt van de Crac
|
MENU
ONZE SITES
|