Bekaa Vallei

BAALBEK IN LIBANON

In de Bekaa - vallei stond ooit een van de grootste tempelcomplexen van de Klassieke Oudheid, gewijd aan de Phoenicische god Baal. Eerst de Grieken en daarna de Romeinen hebben ze tempels aan hun eigen goden gewijd, respectievelijk Dionysius en Jupiter, Bacchus, Venus en dergelijke. Toenmalige naam: Heliopolis.

DAG 7

DAMASCUS - GRENS LIBANON - BEKAA VALLEI - BAALTEMPEL - DAMASCUS

Op naar Libanon

Vertrek om acht uur. We krijgen nummers op ons paspoort geschilderd (echt waar, ze gaan er niet meer vanaf!) en we moeten aan andere in mijn ogen volstrekt overbodige grensformaliteiten voldoen. Op de Hoge Libanon en de Anti - Libanon (twee bergketens) ligt nog sneeuw. Daartussen ligt de beruchte Bekaa - vallei, vol opleidingskampen voor terroristen (hier ziet de bevolking die eerder als vrijheidsstrijders) en ander gespuis (want in naam van de vrijheid neemt men het niet zo nauw met de moraal...). Langs de weg wisselt afweergeschut tegen Israëlische aanvallen uit de lucht zich af met kazernes en oefenterreinen. In de bus houdt iedereen angstvallig zijn of haar camera in de tas... De schrik zit er toch een beetje in.

De Bacchus - tempel in Baalbek

Het tempelcomplex van Baalbek

De ruines in de Bekaa - vallei zijn als gevolg van oorlogsgeweld lange tijd niet voor het publiek toegankelijk geweest. Het zijn archeologisch belangwekkende opgravingen en restauraties in de Grieks - Romeinse en "heidense" tempels van Baalbek. De cultus van Baal (ook wel eens Bel genoemd) was de concurrent van de opkomende beweging van Jezus van Nazareth. Ik plaag priester Paul hiermee een beetje, daar kan hij wel tegen. Enkele van de tempels, onder andere die van Bacchus en Venus, zijn tamelijk compleet en missen eigenlijk alleen het dak. Bij de zuilengalerijen is hier en daar het dak wel bewaard en je kunt er fragmenten van schitterende plafondversieringen bewonderen. Van de Tempel van Jupiter staan alleen nog enkele enorme zuilen overeind als stille getuigen van de macht die dit heiligdom ooit uitstraalde. Het grote binnenplein is ommuurd; in de wanden bevinden zich nissen waarin beelden van goden en Romeinse veldheren en keizers staan. Onder het gehele terrein van de acropolis bevinden zich uitgebreide catacomben, die we helaas niet kunnen bezoeken. Tegen zes uur zijn we terug in Syrië, maar niet nadat ik in een Libanees restaurant ruzie heb gemaakt omdat ze er f 10 durven te vragen voor een lauw biertje met een droog broodje kaas. Mijn reisgenoten zijn het met me eens, maar zij durven niet te protesteren, "want je weet maar nooit, in dit land is het niet pluis...". Zo'n houding ben ik eigenlijk niet gewend van assertieve Hollanders.

Trappen naar de hoofdtempel van Baal

Kroeg als pijpenla

's Avonds ga ik wandelen in de christelijke wijk. In een kroegje, echt een pijpenla, maak ik kennis met twee Marokkaanse handelsreizigers in textiel, het zijn Fassi's (inwoners van de oude stad Fes). Gezellig in het Frans gekletst met deze mannen van de wereld, die er wel pap van lusten. We bestellen bier, we zijn hier omringd door christenen die niet a-priori alcohol afwijzen. Ik verzin een vals adres voor de Magrebianen; ze willen me in Nederland komen opzoeken, maar dat zie ik echt niet zitten. Later op de avond wil ik toch nog wat souvenirs kopen hier, maar de winkeliers doen stug en weigeren af te dingen, heel on- Arabisch allemaal. Ik besluit om dan maar niets te kopen en dat vinden zij dan weer niet leuk. Alle partijen pech gehad.