|
Bezoek onze
|
Naar de FotocollageKasbah's en ksarsTyperend in bergachtige streken en woestijngebieden zijn de kasbah's van de autochtone Berber - bevolking, die nog zo'n zestig procent van de bevolking uitmaakt. De Berbers, een oud volk dat uit West - Egypte stamt, vestigde zich duizenden jaren geleden in de Magreb (het Westen van Afrika). Ook Algerije heeft een grote Berber bevolkingsgroep. In de 8e - 10e eeuw werden ze echter op de knieën gedwongen en geïslamiseerd door de zegevierende Arabische legers. Plunderende woestijnnomadenDe meeste kasbahs en ksars vervallen. Ze worden niet meer echt bewoond, maar meer gebruikt als opslagplaats voor granen of als stalling voor het vee. Oorspronkelijk hebben ze wel degelijk dienst gedaan als woningburchten, een soort lemen kastelen die als verdedigingswerk tegen plunderende woestijnnomaden en Touaregs bedoeld waren. Tot in de twintigste eeuw hebben die rondzwervende en rovende nomaden huisgehouden in die streken. In de jaren dertig heeft het Franse Vreemdelingenlegioen echter korte metten met hen gemaakt: ze werden later met harde hand gepacificeerd. Berberburcht Ait Ben HaddouEen veelgeprezen kasbah in de buurt van Ouarzazate is die van Ait Ben Haddou. Deze verkeert nog in redelijk staat en herbergt dan ook nog steeds ongeveer 150 inwoners. Ait Ben haddou is zo bekend onder andere omdat het als achtergrond heeft gediend voor talloze woestijnfilms zoals "Jewel of the Nile", "Jezus of Nazareth"en "Sodom and Gomorra". Het stadje (want dat is het eigenlijk) ligt aan de rand van de grind-, rots- en steenwoestijn. De Grote Erg - woestijn, die met de vele spectaculaire zandduinen, ligt meer zuidelijk. Een andere tot de verbeelding sprekende kasbah is die van Tamdaght die aan een rivieroase ligt. Daar plachten de met goud, zout en slaven beladen karavanen uit Timboektoe (Tombouctou) na een 40-daagse reis aan te komen. Jonge meisjesBij het bezoek aan Ait Ben Haddou had ik steeds gezelschap van enkele jonge kinderen. Een van de meisjes week geen seconde van mijn zijde. Ze bedelde niet en vroeg niets, ik weet eigenlijk niet wat ze dan wel van me wilde. Misschien alleen gezelschap. Aan toeristen was ze wel gewend, dat merkte ik aan alles. Waarschijnlijk was het begeleiden van bezoekers gewoon haar favoriete tijdverdrijf. In de buurt was wel een schooltje waar les was, maar de armere kinderen hoorden daar blijkbaar niet thuis.
| |||||||||