1994 JORDANIË:

HET LAND TUSSEN DE ERFVIJANDEN

Jordanië is een tamelijk klein land in het Midden - Oosten dat gelegen is tussen twee staten die elkaars bloed wel kunnen drinken: Israël en Irak. Politiek gezien heeft het land van wijlen koning Hoessein het moeilijk: ze willen de kool en de geit sparen. Enerzijds willen zij het machtige Israël tot vriend houden, anderzijds hebben ze ook geen zin om te botsen met het agressieve Irak van Saddam.

De bevolking heeft het tamelijk moeilijk met deze politiek, een groot deel van de Jordaniërs bestaat uit (gevluchte) Palestijnen die in dit land hun bestaan hebben opgebouwd.

De rest zijn Bedoeïenen die sympathie hebben voor hun Palestijnse landgenoten of een herwaardering van de Islam voorstaan. De jonge koning Abdullah is westers opgevoed en dat valt niet bij iedereen in de smaak. Bovendien is hij ook nog getrouwd met een westerse vrouw, net als zijn vader trouwens. Hoessein regeerde met harde hand, terwijl zijn zoon een voorstander is van meer democratische middelen om zijn volk te leiden.

(Links: Hoessein - Rechts: Abdullah)

Enfin, deze reis (een echte cultuurspecial...) in de winter van 1994 was erg kort, hij duurde slechts 6 dagen, waarvan praktisch 2 dagen reisdagen waren. Jos maakte de reis zonder Clim. Onderweg raakte hij ziek en raakte hij zijn aantekeningen kwijt. De tekst van dit web zal dan ook maar uiterst kort zijn. We zullen de nadruk op de fotografische herinneringen leggen.

In het kort was het reisschema als volgt:

Aanvliegen
Amman (de hoofdstad)
Jerash (het antieke Gerasa)
Dode Zee met Madaba, Mount Nebo (Mozes - berg) en Woestijnforten
Petra (veelkleurige woestijnstad in rots en steen)
Terugvliegen

De reis werd georganiseerd door Kras Sterproducties, een organisatie die van oorsprong redelijk goedkope reizen naar allerlei culturele bestemmingen aanbiedt, vooral naar landen rond de Middellandse Zee. Inmiddels hebben zij hun aanbod aanzienlijk uitgebreid, het gaat hen blijkbaar voor de wind. Jos was al vaker met Kras in zee gegaan, tot zijn tevredenheid. Het gezelschap bestond voornamelijk uit hoger opgeleide mensen uit het onderwijs en de ambtenarij. Veel van hen hadden een klassieke vorming op het gymnasium genoten. De gidsen moesten dan ook alles uit de kast halen om die goed voorbereide vakantiegangers correct en overvloedig te informeren.

Over het algemeen waren de mensen in dit land vriendelijk en gastvrij. Opvallend was dat velen een aardige babbel in het Engels hadden, een teken dat zij tamelijk internationaal georiënteerd zijn en een redelijke scholing hebben gehad. Slechts twintig procent van de bevolking is er analfabeet.

Eenzame ezel in Petra

Verdere gegevens:

Het land is enkele malen groter dan Nederland en telt tegen de 4 miljoen inwoners. Ongeveer de helft daarvan is van Palestijnse afkomst. Arabisch is de officiële taal, maar er wordt ook veel Engels gesproken. Ruim 90% van de bevolking is islamitisch (soeni-richting), een minderheid is christelijk (vooral Grieks-orthodox).

Jordanië heeft het beste klimaat van het Midden-Oosten: warme heldere dagen, koele nachten en acht volkomen regenloze maanden per jaar. Het regenseizoen valt in de wintermaanden. Het grootste gedeelte van het land bestaat uit woestijn, slechts 10% ervan is geschikt voor landbouw. In de Jordaan - vallei vindt irrigatielandbouw plaats: fruit, groente, noten, tabak. De grootste inkomensbron van het land is de export van fosfaten. Toerisme staat (of stond?) nummer twee.

Een groot toekomstig probleem is de watervoorziening. Het grondwaterpeil is dramatisch aan het zakken. Volgens de Arabische landen tapt Israël te veel water weg voor haar intensieve landbouwactiviteiten. Een mogelijke oorzaak van oorlog in de toekomst?

Als je het land gaat bezoeken mag er geen stempel van een bezoek aan Israël in je paspoort voorkomen. De plaatselijke geldeenheid is de dinar. In 1994 was nog een visum vereist. Drink er geen water uit de kraan. Alle bekende credit cards en ook cash dollars worden er alom geaccepteerd.