NICOSIA

HOOFDSTAD VAN HET EILAND

In het Grieks heet de stad Lefkosia. Nicosia is een oude Venetiaanse nederzetting die momenteel 190.000 inwoners telt (waarvan 40.000 Turkstalig).  De ommuurde hoofdstad ligt op een hoogte van 140 meter  in het midden van het eiland tussen de twee bergketens van het Troodos- en het Kyrenia – gebergte in. De stad is in tweeën gedeeld door de “Green Line”. Dat is de sinds 1964 hermetisch gesloten grens tussen het Turkse stadsdeel in het noorden en de Griekse zone in het zuiden. De grens is een soort Berlijnse Muur die bewaakt wordt door de blauwhelmen, dit zijn militairen van de Verenigde Naties die hier gestationeerd zijn na de burgeroorlog van 1974. Toen werd een gedeelte van het eiland bezet door een invasie van Turkse troepen die hun stamgenoten te hulp snelden. De VN’ers moeten de twee kemphanen in bedwang houden.

Dag 5

Donderdag, 14 februari 1991

Om half zeven op, want ik ga vandaag naar Nicosia. De bus komt veel te laat. Met 5 anderen rijden we naar Limassol, waar we overstappen in een grotere bus met een aanvullende lading dagjesmensen. Echt toeristisch, daar in Limassol (hoewel ook hier weinig volk). Het is de belangrijkste haven van het eiland. Veel luidruchtig en tamelijk primitief Engels volk maakt de hoofdmoot van de gasten uit hier. Het lijkt op een Spaanse costa met al die hotels en restaurants.

Ter hoogte van Larnaca gaan we de bergen in naar het dorpje Lefkara. Er volgt een stop van 45 minuten; zilversmeden en kantklossters moeten we bewonderen en klandizie aandoen. Op een muurtje eet ik brood en drink ik melk. Al gauw word ik omringd door een schoolklas LHNO ‑ meisjes. "Net een echte leraar," zeggen Jacqueline en Henny (het Gelders paar) die me zo zien zitten. Ik beken dat ik inderdaad echt leraar ben. "Dan ben je toch wel een goeie!", vinden ze. Sympathieke mensen, veertigers, beide ongehuwd. De jeugd ziet er niet bepaald Grieks of Cypriotisch uit: in giroblauw gekleed, met walkmans op hun hoofd of beide armen om een gettoblaster geklemd. Ze spreken slechts moeizaam Engels.

Het dorpje ligt fraai op de hellingen van een berg. Op de heuveltoppen rondom ons kun je verscheidene kloosters zien liggen. Pas na twaalven komen we in Nicosia aan. We verspreiden ons, ik ga alleen op stap. Allereerst diner: kebab eten in een parkje, tussen de lunchende Cyprioten zelf. Het is zonnig weertje. Ik drink gezonde wortelsap en neem bij het kraampje nog een 'cheese pie, een overblijfsel van het culinaire Engeland ditmaal. Ik lees op een bankje het wereldnieuws, in Paphos had ik geen krant kunnen kopen, eindelijk krijg ik hier wel de gelegenheid!

Om 2 uur volgt een rondrit met de bus langs de verschillende bezienswaardigheden. Zoals er zijn: de Green Line, een soort IJzeren Gordijn, midden door de stad lopend, 160.000 inwoners verdelend in Turken en Grieken. Bewaakt door de Blauwhelmen van de Verenigde Naties. Of het Nationale Monument, van Griekse oorsprong overigens en goed onderhouden, 200 meter van het Turkse stadsdeel verwijderd. Verder de stadsmuren, de Kathedraal (heel erg klein, vol zwartberoete schilderingen, met veel pracht en praal, Grieks‑orthodox. Het Bisschoppelijk Paleis met een 10 m hoog reuzenstandbeeld van de legendarische bisschop Makarios. Erg lelijk! Om 3 uur rijden we weer terug.

Havenstad Limassol

Limassol kreeg pas enige betekenis in 1191 toen Richard Leeuwenhart er op weg naar het Heilige Land landde. Daarna werd het pas een belangrijke havenstad. Vanaf 1570 hadden de Turken de stad in handen. Het ligt aan de uiterste zuidkust en telt 140.000 inwoners. Na de hoofdstad Nicosia is het de voornaamste stad van het land, zeker in handels- en industrieel opzicht. De stad is zich aan het moderniseren en er is veel nieuwbouw, vooral ten oosten van de stad. In verband met het toerisme heeft men nu ook aandacht gekregen voor het behoud van het oude stadscentrum. In de buurt op 11 km afstand ligt de burcht Kolossi. De toren ervan werd in 1454 gebouwd en heeft lange tijd gediend als hoofdkwartier van de Johannieter Orde. Nog verder weg ligt de ruïnestad Kourion met een theater uit de 2^e eeuw en fraaie vloermozaïeken van de thermen.

In Limassol leveren we een vracht volk af, verder gaat het langs bekende Romeinse opgravingen (het stadje Kourios ofwel Curium) en een tussenstop in een wegrestaurant waar kantonniers onbekommerd zitten te zuipen. Heel even stoppen bij de Rots van Aphrodite, maar van een spectaculaire zonsondergang is geen sprake, dus dit is geen echte foto waard. Om half zes loop ik weer een hotel binnen. Ik heb me laten afzetten bij het exclusieve hotel Alexander de Grote, zodat ik niet nogmaals naar het dorp hoef te lopen.

Nationaal Theater in Nicosia	Oude Poort nabij de zogenaamde Green Line

Ik eet ergens tussen een bunch uitgelaten Engelse bejaarde overwinteraars "mixed grill" tegen een schappelijke prijs. En wie loop ik er na een uur ook tegen het lijf?  Jacqueline en Henny. Nergens anders is iets fatsoenlijks open, vandaar.

Op de terugweg word ik hinderlijk en opvallend achtervolgd door een nogal onguur uitziend oosters type van ongeveer 30 jaar. Ik probeer hem kwijt te raken, maar ondanks mijn opgedane kennis van schaduwen en afschudden uit de spionageboeken van John Le Carré en Len Deighton lukt het me niet hem om de tuin te leiden. Hij is ook in het voordeel, want hij heeft een auto (nummer NE 138 noteer ik, voor het geval dat ik er de politie bij moet halen). Is het een "stille" of wil hij me gewoon beroven op het donkere stuk weg naar het hotel? Ik neem uit voorzorg mijn Zwitsers zakmes bij de hand. Uiteindelijk raak ik hem kwijt in een duister buurtje waar hij met zijn auto niet kan komen. Misschien is het wel een homo die op deze vreemde wijze contact zoekt met gelijkgeaarden...

Voor het slapen gaan drink ik enkele pilsjes in de hotelbar. Alweer ben ik de enige gast. Die toestand van voortdurende stilte en rust neemt langzamerhand spookachtige vormen aan: het lijkt wel alsof er een neutronenbom op dit stadje is gevallen.

Het Nationaal Museum is leerzaam en interessant voor liefhebbers van cultuur en geschiedenis

(Klik op een thumbnail voor een vergroting)