FABULOUS SEA WORLD

Dierentuin van de Oceaan

ZEER  UITGEBREID  ONTBIJT

‘s Morgens vroeg zitten we in het Grand Central Cafe iets verderop in de straat (het behoort tot de YMCA van de Amerikaanse Marine) aan een uitgebreid Amerikaans ontbijt. Het kost 7 dollar per persoon en omvat naast gebakken eieren met spek of ham ook onbeperkt koffie, orange juice, vers ambachtelijk gebakken bruinbrood, aardappels en bruine bonen. Dit kan niet anders dan onze vaste ontbijtstek worden. Vandaag staat een bezoek aan Sea World op het programma. Daarom kopen we ieder een 2 day - trip voor het openbaar vervoer. Met de trolleybus rijden we eerst naar de terminal in Old Town. Daar wachten we een tijdje om over te stappen op de bus die ons rechtstreeks naar het attractiepark zal brengen. Het park ligt aan het  water midden in een 'recreational area', Mission Bay genoemd. Er zijn wel twintig loketten. Clim moet een half uur in een rij staan voor kaartjes. Die kosten 36 dollar per stuk, maar we krijgen 3 dollar korting omdat we een bon uit een toeristische brochure erbij voegen.

DIEREN ZIJN ER ATTRACTIES

Bij die laatste maak ik een mooie foto van een ijsbeer onder water. 

Tenslotte eindigen we op het eind van de middag bij de Clydesdale Village. Daar ligt een namaakbrouwerij van Anheuser Bush, de sponsor van dit park en bekend vanwege het biermerk Budweiser. We krijgen er gratis gekoelde biertjes. Er ligt ook een manege met schitterende brouwerijpaarden in de buurt. De bus terug halen we nog maar net. Om zeven uur zitten we weer in Downtown en gaan we Phrang, de Vietnamese restauranthouder, een paar dollar rijker maken. Tot tien uur lopen we rond in Horton Plaza. Ik ben er op zoek naar bepaalde CD-Rom’s, maar kan die hier niet vinden.  

BALBOA - PARK EN PACIFIC COAST

Restant van wereldtentoonstelling

Meer foto's?  
Ga naar:  Foto's San Diego

EEN STILLE ZONDAGMORGEN IN HET PARK

Het is zondag en het weer is zoals gewoonlijk in dit stukje van de wereld bijzonder  aangenaam; rond de dertig graden met een verkoelend briesje uit zee af en toe. We nemen de bus en zijn om half elf in het park, waar het aan nog erg rustig is. Het park kun je vergelijken met het Central Park in New York, het is meer een bos van zo'n twintig vierkante kilometer met snelwegen er doorheen en voorzien van vijvers en hier vooral bouwwerken zoals musea, bibliotheken en dergelijke. De wereldberoemde San Diego Zoo ligt ook in dit park, maar we gaan er niet heen. Gisteren hebben we ruimschoots genoeg dieren gezien.

We beginnen bij Spanish Village, een dorpje in Spaanse bouwstijl waar plaatselijk kunstenaars hun waren aanbieden. Ik zie er heel bijzondere artistieke creaties. Het valt me op dat een groot aantal van die kunstenaars van Aziatische herkomst zijn. Daarna slenteren we op ons gemak door de fraai geornamenteerde tentoonstellingsgebouwen (eerder bouwwerken van paleisachtige allure) en de Botanische Tuin met zijn kassen vol tropische planten en bloemen. In een ander museum  worden de plaatselijk sporthelden vereerd: namen als Tom Petranoff (speerwerpen WR), Gail Devers (100 meter dash voor vrouwen), Bill Walton (basketballer uit jaren zeventig, een blanke!) en Willie Banks (hink-stapsprong WR) klinken ook ons Europeanen niet onbekend in de oren.  Ook souvenirs van de Padres (baseball) en de Chargers (football) zijn in ruime mate aanwezig. In het Museum voor Moderne Kunst staat de schilder Monet met een expositie in de schijnwerpers. We laten hem links liggen; het weer is te fraai om binnen te zitten. We belanden als enige bezoekers in een uithoekje bij een Japanse Tuin, waar we temidden van geisha's in traditioneel kostuum gastvrij ontvangen worden door een frêle, tachtigjarige dame, geen Japanse maar een Amerikaanse. Met een ijskoude perkamentachtige hand leidt zij Clim even rond. In onze ogen is de tuin saai; hij bestaat uit stukjes rots, tegels, een prieeltje en kunstig aangeplant gras en bamboebosjes. Het heeft allemaal een symbolische betekenis die ons westerlingen ontgaat. De geplande Khoi-vijver is nog niet klaar. Even verderop horen we het geraas van verkeer op een highway die midden door een canyon loopt. Aan de rand van de park bekijken we gebiologeerd het trage en onbegrijpelijk spel van bowls dat uitsluitend door oudere welgestelde blanke mannen en vrouwen wordt gespeeld. Ze lopen allen in smetteloos witte vrijetijdskleding rond. We missen aan de straatzijde van het park op het nippertje de bus en moeten een stuk lopen.

MONDAIN LA JOLLA

Het duurt nog een hele tijd voor we per bus via Mission Bay de fraaie  rotskust van La Jolla (spreek uit: La Houja) bereiken. De strandjes zijn er klein en de zandstenen rotsen zijn grillig geërodeerd. Het exclusieve stadje ligt tussen kliffen en inhammen en de woningen zijn er zonder uitzondering perfect onderhouden. Dit is een van de residential areas waar ook de riante optrekjes van rijke filmsterren en advocaten zich bevinden. Aan de rotskust ligt ook naast het kustwachtstation een klein reservaat voor beschermde zeedieren, waaronder de Californische otter. We drinken er een biertje in het Hard Rock Cafe, ik schrik opnieuw van de prijzen; ik kan er maar niet aan wennen. Acht gulden voor een glas bier vind ik nu eenmaal te duur. La Jolla heeft naast dure restaurants verder nog enkele goede musea en een oceanografisch aquarium, maar daar hebben we geen tijd voor. Overigens, men mikt in dit Wassenaar van San Diego op de toerist met geld, dat is overduidelijk. Alles ademt die poenige sfeer en is tegen massatoerisme gericht. De 'friet met"-toerist met strandbal en radio wordt hier geweerd.

JAN-MET-DE-PET WORDT GEWEERD

Zo kun je er bijvoorbeeld langs de straat nergens een kleinigheid te eten of te drinken kopen. Daarvoor ben je aangewezen op de dure restaurants en daar heeft Jan-met-de-Pet een hekel aan. We gaan met de bus terug en rijden langs wandelpieren, amusementsparken met achtbanen en jachthavens. We stappen ergens over en gaan richting Point Loma, waar het monument van Cabrillo ligt. Van daaruit zouden we een mooi uitzicht op San Diego en zijn havens hebben, maar de buschauffeur waarschuwt ons al van te voren dat het park om vier uur dichtgaat. Het is al over zessen, maar we rijden desondanks mee en hangen wat rond bij de hekken van de North Gate - ingang om daarna met dezelfde bus terug te gaan. De chauffeur is een aardige kerel van Mexicaanse komaf zoals zo veel bewoners hier. We zijn de enige passagiers in de bus, wat gelegenheid geeft tot een praatje. Er komt nog een Hispano bijzitten die bij de Arena werkt, waar momenteel een circus optreedt en waar de volgende week Janet Jackson een show zal afsteken. Ze praten over Janet alsof zij haar persoonlijk goed kennen. Zoiets schijnt in Californië normaal te zijn, vertrouwd te zijn met alle grote namen uit de showbizz. We eten nu niet bij onze Phrang, maar doen ons te goed aan een bord spare ribs in een restaurant in Horton's Plaza. Het is een fast food-achtige tent, genaamd Wichita en gespecialiseerd in barbecue en ander cowboy-eten. Clim bestelt een biertje, maar dat wordt er niet geserveerd; daarvoor mag hij naar een tent verderop op de etage gaan.

  [ San Diego ] [ Sea World ] [ Los Angeles ] [ Getty Museum ] [ Universal Studio's ] [ Terugvlucht ]