New South Wales

INHOUD

Punctuele groep

De toast ontbreekt bij het ontbijt. Clim klaagt daarover bij de receptie en krijgt zonder morren korting. De groep is mooi op tijd, dat zal de hele reis zo blijven; Chapeau! Het komt zelfs enkele keren voor dat we veel eerder dan de geplande tijd vertrekken... Dat verbaast (en amuseert) onze gids Graham buitengewoon, zoiets heeft hij nog nooit meegemaakt. Via het zuiden van de stad rijden we richting Blue Mountains, die niet ver van de stad af liggen. Na 60 kilometer begint het al te stijgen. Het weer is vandaag omgeslagen en we komen in nevel en mist terecht.


	(Klik voor een vergroting)

Verregende Three Sisters

Bij het uitkijkpunt van de Three Sisters regent het behoorlijk, er staat een gure wind en het is bitter koud. De groep hult zich in regenkledij en vertrekt voor een pittige wandeling. Alleen Clim en ik blijven achter bij chauffeur Graham, gezellig koffie drinkend. Alleseter Jos waagt zich aan een gigantische kom pompoensoep, maar kan die exotische opkikker weinig waarderen. Graham vertelt ons ondertussen zijn levensverhaal:

Hij is ''out of business" vanwege hartproblemen, jarenlang heeft hij een eigen reisorganisatie gehad waarmee hij samen met zijn vrouw (die geologe is) groepen door de outback leidde. Vandaar dat hij het stratenplan van de grote steden als Sydney en Melbourne niet kent. Hij is er voor zijn beroep als gids nog nooit geweest. Ook vertelt hij over Vietnam, waar hij een tijdje gestationeerd was. Hij had daar bewijzen verzameld voor het feit dat tweederde van de 250 Australische gesneuvelden officier was, een ongehoord hoog aantal. In een onofficieel stuk had hij verder gelezen dat de meeste van die officieren door eigen troepen neergeschoten waren. Dat was voor Graham gevaarlijke kennis, dat mocht zeker niet in de publiciteit komen. Om hem de mond te snoeren had men hem met S 5 (labiliteit) uit het leger laten vertrekken.

Sorry, your browser doesn't support Java.

Sorry, your browser doesn't support Java(tm).

Graham doet samen met Clim inkopen voor de groep bij de K-Mart supermarkt ; we slaan voor $ 99,96 in. Ons budget is $ 100, dus we zitten er niet ver naast. Jos schuimt ondertussen de winkels af op zoek naar een sjaal, want het is toch wel koud hier, maar hij speurt tevergeefs. Pas enige uren later kunnen we in het stadje Katumba in een Indiase winkel de hand een sjaal leggen. Het is een grote winkel van Sinkel waar je letterlijk van alles spotgoedkoop op de kop kunt tikken. Je moet natuurlijk geen eisen stellen aan de kwaliteit, want die is afgrijselijk. Waarschijnlijk zijn alle goederen hier dan ook regelrecht geïmporteerd uit India zelf.

Waterval en Scenic Ride

Bij het kabelbaanstation pikken we de verkleumde groep op. Veel plezier heeft de wandeling hen niet gebracht. We dalen de Mount Victoria af en komen op de vlakte terecht. Het is inmiddels wat opgeklaard. We stoppen bij een historische hoogoven, de Blast Furnace. In deze streek werd steenkool en ijzererts gewonnen. We koersen door een glooiend landschap naar Lightgow, waar we in een Spartaans ingericht hotel met 2 vleugels ondergebracht worden. We hebben er een gezamenlijke doucheruimte. Er is geen verwarming op de kamers, gelukkig zijn de bedden er wel voorzien van elektrische dekens. In alles doet deze streek ons denken aan ons winterse verblijf in Zuid - Afrika: landschap, huizen, sfeer, lage temperaturen en kamers zonder verwarming. Het hotel heeft een pub waar op paarden en windhonden wordt gewed. We kijken er naar Australian rules football, een harde sport zo te zien. De stevige spelers incasseren bij dit spel de meest grove charges zonder morren.

Working men's club

Aan het eind van de hoofdstraat gaan we eten in wat eerst een klein restaurant leek. Gezien de naam hadden we een eenvoudige gelagzaal met een bunch zuipende mijnwerkers verwacht, maar niets was minder waar. Eenmaal binnen blijkt het een enorm uitgebreid complex te zijn dat bestaat uit 2 goede restaurants met pluche zetels, rijkelijk van drank voorziene pubs en een gokhal. We laten ons door de vriendelijke receptionist bij de als clublid inschrijven, een formaliteit, en we storten ons op het aantrekkelijke buffet. De grote lappen vlees worden er voor onze ogen klaargemaakt. Ook dit lijkt op Zuid - Afrika. De prijzen zijn alleszins redelijk, we betalen nog geen 10 euro voor dit uitgebreide diner (zonder drank overigens). Als we terug naar het hotel lopen is het kwik bijna tot het nulpunt gezakt. Vannacht zal het zeker gaan vriezen.

Abercrombie Caves

Na een gezamenlijk ontbijt met nescafé (brrrr...) rijden we nog een stukje westwaarts naar de Abercrombie Caves. We bevinden ons op een hoogvlakte met veel schapen en runderen in uitgestrekte weilanden. Daar spotten we onze eerste kangoeroes in het wild. We krijgen een uitstekende rondleiding door de grot, eigenlijk een ondergrondse doorgang van 200 meter lang van een rivier door de rotsen. De stalactieten en stalagmieten zijn er niet echt bijzonder, maar de omgeving is prachtig. Na de groten bezocht te hebben verzorgt Graham voor ons een barbecue. De crimson rosaries (een soort parkietachtige vogels) worden steeds brutaler en komen op een gegeven moment ongegeneerd het brood van tafel pikken.

Canberra (A.C.T.)

We vervolgen onze weg door een vlak landschap met hier en daar een doods stadje en veel vee. Via de Hume Highway (de verbindingsweg tussen Sydney en Melbourne) rijden we Canberra binnen. De hoofdstad van Australië heeft een apart territorium toegewezen gekregen. We rijden wat monumenten langs, onder andere het War Memorial en het oude parlement. Graham raakt in deze stad helemaal gedesoriënteerd, zodat een van onze reisgenoten hem moet helpen met kaartlezen. De volgende dag zullen we hier terugkomen voor foto's, want nu is de schemering al ingevallen. We hebben er een soort backpackers hotel, maar wel van goede kwaliteit. We vinden de planmatig aangelegde stad niet bijster interessant. De Australiërs zelf trouwens ook niet getuige de uitspraak: "The best view of Canberra is from the back window of a departing train".

LINK Australia's National Capital

War Memorial

Excursie door geplande stad

De volgende dag verzorgt Graham een excursie door de moderne stad. We bezoeken het nieuwe parlement, het House of Parliament met de Senaat . Een modern gebouw met veel groen marmer. We zijn er om 10.00 uur de eerste bezoekers. Dan volgt nog eens het War Memorial. Op een heuvel ligt op 870 meter hoogte de Telstra Tower. Ook die bezoeken we, maar boven is alles in mist gehuld. Een mooi panorama wordt ons zo door de neus geboord. Daarna verdwaalt Graham gruwelijk in het ietwat vreemdsoortige stratenplan van de stad. Drie keer rijden we dezelfde straat in. Een energieke reisgenoot moet hem tenslotte als volleerd navigator uit de brand helpen.

Anzac Avenue	National Library	National Gallery	Parliament House

De Murray - rivier

We beginnen aan een lange ruk van 350 kilometer zuidwaarts, over heuvels en door dalen. We lunchen bij een take away restaurant. Bij de onopvallende stad Albury verlaten we de staat New South Wales en komen we in de staat Victoria. De brede rivier de Murray (de grootste van Australië) vormt hier de grens. Tegen het vallen van de avond bereiken we het voormalige gouddelverstadje Beechworth, waar ons een prima geoutilleerd motel wacht. De middenklassenhotels in Australië zijn pas echte "value for money"! Je krijgt dus waar voor je geld, 50 dollar per kamer gemiddeld (1 Australian dollar is 55 eurocent: € 0,55) De panden aan de hoofdstraten zijn netjes gerestaureerd. Jammer dat we hier niet overdag kunnen rondstruinen. Omdat het winter is valt het duister al vroeg hier, tussen half zes en zes uur. We zitten in een niet - rokerskamer, dus dat wordt sigaretjes paffen op het balkon. We vinden dat niet erg, zo kunnen we ook nog eens een frisse neus halen.

Stoppen voor bezienswaardigheden

's Morgens vergeet Clim onze drankvoorraad uit de koelkast in te pakken. We moeten daarom terugrijden, gelukkig zijn we nog net niet het stadje uit. Op weg naar de zuidelijke metropool Melbourne bezoeken we een drietal bezienswaardigheden:

Glenrowan Het stadje waar de bushtucker Ned Kelly werd neergeschoten door een posse. Kelly was een beruchte struikrover op het einde van de negentiende eeuw. Hij wordt in deze streken vereerd als een volksheld, een soort Robin Hood. Graham: "Australians love losers..." We bezoeken zijn museum met onder meer zijn geïmproviseerde harnas en winkels die vol staan met toeristische kitsch. Ach, als je geen echt lange historie hebt moet je er zelf maar iets van maken.

	Een kaasmakerij. De kazen zien er smakelijk uit, we zitten hier niet voor niets in cattle country. Je kunt er ook verse streekproducten kopen, maar verder is er echt niets interessants te zien.
	Een wijnproeverij. We zitten nu in de buurt van de Yarra - vallei, een van de zes bekende wijnstreken van Australië. De Brown Brothers is er een van de grootste wijnhuizen. We zijn bierdrinkers, dus we houden de wijn voor gezien en drinken er koffie. Voor bier is het nog veel te vroeg.

Aankomst in Melbourne

Parallel aan de Australian Alps (de Snowy Mountains hebben zo te zien geen sneeuw vandaag) koersen we door naar Seymour, een stadje op 90 km van Melbourne. Daar lunchen we bij een shopping mall. Ook hier verrijdt Graham zich weer eens. Een dik uur later rijden we de voorsteden van Melbourne binnen. Dit is een echte immigrantenstad, dat zie je aan de namen van de winkels aan de straat. Grieks, Turks, Libanees, Italiaans, noem maar op, je treft ze overal aan. Als we het centrum naderen begint Graham weer in de fout te gaan. Deze keer moet Jos corrigerend ingrijpen. Het Miami Motor Inn motel waar we ondergebracht worden is o.k., maar alleen moeten we verhuizen van een ruime non - smoking room naar een veel kleinere kamer waar roken wel is toegestaan. We gaan nog even te voet de stad in, maar al gauw valt de duisternis in. We duiken een gezellig Ierse pub in, waar we gratis hapjes aangeboden krijgen. De vaste klanten zijn bezig met een quiz trivia (weetjes - quiz, algemene ontwikkeling). We eten bij een Chinese boy die ook veel Japanse en Thaise gerechten op het menu heeft staan.