Melbourne

INHOUD

Gratis sight seeing per tram

Om een uur of tien lopen we naar het centrum, waar we op de Free City Circle Tram stappen. Deze tram brengt je gratis in een half uur tijd rond heel downtown van Melbourne. En wie is er ook van de partij? Juist ja, Graham. Onze gids heeft het niet breed en wil eindelijk eens Melbourne op eigen houtje bekijken. Weinig toeristen weten van deze unieke mogelijkheid om de stad globaal en ook nog gratis te bezichtigen af, dus de tram blijft gedurende de hele rit halfleeg.

Even het internet op

Na meer dan een heel rondje gemaakt te hebben stappen we bij de Library uit om daar gratis te internetten. We zijn echter noch lid, noch Australisch, daarom krijgen we geen toegang tot het www. Vlakbij ligt echter een internetcafé waar Jos zijn e-mail ophaalt en de bezoekerstellers van zijn websites bekijkt. Hij ontdekt tussen de mail een bericht van Mieke, een oude vriendin die nu in Adelaide woont en waar we over een week op bezoek gaan. We mailen direct terug dat we in aantocht zijn en geven concrete details door.

Zandstenen bouwwerken uit 19de eeuw

Vervolgens beginnen we aan een echte sight seeing walk door de stad. We beginnen bij de oude Goal (stadsgevangenis) waar ooit Ned Kelly opgesloten heeft gezeten. De mythe over die Ned begint ons zo langzamerhand een beetje de keel uit te hangen....Hij was gewoon een boef, punt uit. Hier in de buurt liggen tal van oude gebouwen die uit grote blokken zandsteen zijn opgetrokken: een museum, de universiteit en een rechtbank bijvoorbeeld. En niet te vergeten de talrijke kerken en kapellen natuurlijk.

In een weids aangelegd park ligt de National Gallery of Victoria, een goed geoutilleerd kunstmuseum dat we echter door tijdgebrek links laten liggen. Met name de St. Patrick's Cathedral, die op een heuveltje staat achter het parlement, is van binnen de moeite waard met zijn gelige lichtinval (zie foto). Hij is opgetrokken in neogotische stijl. Het is een katholieke kerk, de andere kerken zijn veelal van een andere denominatie, zoals anglicaans, presbyteriaans enz.

Saint Paul's Cathedral

Om het parlement van binnen te kunnen bezichtigen zijn we net te laat, ze sluiten om 12.00 uur pal voor onze neus de deuren. Er tegenover ligt het Princess Theatre, vergane glorie uit het begin van de twintigste eeuw. Heeft wel een aardig interieur. We passeren het Gold and Treasure Museum en een half dozijn andere belangwekkende gebouwen voor we Flinder's Street met zijn oude opgeknapte trams bereiken. Daar ligt het indrukwekkende stationsgebouw uit 1907 met de anglicaanse St. Paul's Cathedral er tegenover. In die laatste staat een oud vrouwtje bij wijze van spreken reclame te maken voor het geloof, of is het alleen maar voor de kerk? Ze wil ons een rondleiding geven, maar daar zien we van af. De kerk is niet groot, maar alles is er tot in de puntjes verzorgd. Hier wordt overduidelijk perfect gepoetst.

Oever Yarra - rivier en skyline van de city

De Rialto Tower

We steken de brug over de Yarra River over en belanden in een nieuwer gedeelte ten zuiden van de stad. Aardig uitzicht op downtown aan de overkant. De rondvaartboten op de rivier liggen er in dit seizoen werkloos bij. We slenteren door het Victoria Arts Centre, een modern gebouw met een hoge slanke spits. We blijven niet lang tussen deze modernistische gebouwen hangen en steken via een andere brug weer de rivier over. We gaan met een Turkse liftboy omhoog de Rialto Tower in. Het uitzicht valt vanwege de heiigheid iets tegen, maar de fototentoonstelling en vooral de film is redelijk van kwaliteit. We drinken cappuccino op het Observation Deck dat zich 255 meter boven de grond bevindt. Een volgende bezienswaardigheid is de Bank of America waar we gewoon naar binnen lopen. De hal wordt er bekroond door een stijlvolle koepel met een zestal mooi vormgegeven nissen er omheen, alles is sfeervol verlicht. Het is evenwel niet de bedoeling dat toeristen zoals wij daar staan rond te gapen, dus we lichten al snel onze hielen.

Shopping arcades and taverns

In de buurt liggen enkele ouderwetse shopping arcades (shopping malls, winkelgalerijen), onder andere de Rock Arcade die zeker 100 jaar oud is. De winkeltjes verkopen exclusieve en daarom ook dure spulletjes waarin we niet zo geïnteresseerd zijn. Hoewel, Clim ontdekt toch iets van zijn gading, namelijk een muntenantiquariaat. Hij is er pas weg te slaan nadat hij voor minstens vijftig dollar oude munten uit 1950 heeft aangeschaft. Jos vermeit zich ondertussen in een boekwinkel. Het lukt hem de zaak te verlaten zonder iets te kopen, dat komt niet vaak voor. Enkele straten verderop begint China Town, maar we geven de voorkeur aan een bezoek aan een Ierse taveerne, een beetje verstopt in een onopvallend steegje gelegen. Het is happy hour in het souterrain café, maar zoals overal geldt ook hier: gezelligheid kent geen tijd. De klandizie bestaat voornamelijk uit kantoortypes die zojuist een punt achter hun werkdag in de city hebben gezet.

Telefoneren

Een taxi (met alweer een Indiase chauffeur) brengt ons terug naar ons hotel. Clim wil 's avonds Mieke bellen, maar de receptie heeft onze directe buitenlijn afgesloten. Clim gaat verhaal halen en even later is de verbinding hersteld. Het blijkt dat er al te veel gasten misbruik maken van deze faciliteit door te "vergeten" hun telefoonrekening betalen. We maken afspraken met Mieke die zo te horen blij is dat we er aan komen. We dineren die avond in een redelijk geprijsd café - restaurant. Jos geniet van konijn, een gerecht dat je niet vaak op het menu van restaurants ziet staan. Gelukkig kunnen we er roken, maar alleen aan de bar. Dat levert hun van onze kant extra omzet op.

Sorry, your browser doesn't support Java(tm).