INHOUD
|
|
|
||||||
|
|
|
Ga naar de fotocollage van Katherine Gorge
Cruise door Katherine Gorge
Na een kop koffie in het visitor center lopen we naar de lagergelegen rivier toe. Onderweg zien we vleermuizen (hier 'flying foxes' genoemd) in de bomen hangen. Ze rusten uit van een nachtje insecten vangen en fruit eten. Het inschepen verloopt vlot. Met een grote boot varen we de brede rivier op voor een cruise van twee uur. We zitten duidelijk in de tropen, de oevers zijn hier weelderig begroeid. We moeten twee keer de boot uit vanwege stroomversnellingen. Op de rotswanden zijn hier en daar schilderingen van de oerbewoners te herkennen. Na een tijdje keren we om en varen we terug door de nauwe kloof, waar ook meer avontuurlijk of sportief ingestelde toeristen met een kano rond peddelen. Die moeten wel uitkijken, want er zitten krokodillen in deze rivier. We zien er slechts een liggen, een kleine die doodstil half in het water op de oever ligt. Mensen op de boot beweren dat het een opgezet beest is om de toeristen tevreden te stellen. De wanden van de rotsen rijzen hoog boven ons op. Het water is opvallend rustig tussen de verschillende cataracts.
 |
 |
Ga naar onze fotocollage van Kakadu Park
Kakadu Park
Een
halve dag later bevinden we ons in het nationale park van Kakadu (Gagadju). Daar
kamperen we in de buurt van de Yellow Waters voor het laatst. We moeten een
fiks bedrag aan entreegeld
neertellen om drie dagen in het park te mogen verblijven. Om de
ondergaande zon te kunnen bewonderen
wordt er direct een boottocht georganiseerd over de wetlands met zijn
gevarieerde vogelpopulatie. Het is 33 graden, vanaf nu kunnen we definitief
onze warme kledij diep in onze tassen wegstoppen. Het is een soort vakantiedorp
waar we verblijven. Er zijn goede faciliteiten en je kunt er zelfs kiezen uit 3
soorten restaurants van verschillende prijsklasse en kwaliteit. Met name het
warme buffet is er niet te versmaden. Jawel, het is hier goed toeven. De hele
avond zitten we op het terras en kijken we naar de sportieve prestaties van de
atleten op de Commonwealth Games.
 |
 |
Wandelingen door de wetlands
De
volgende dag maken we uitgebreide wandelingen door het natuurgebied, onder
andere naar de Yellow Waters,
allerlei billabongs (waterlopen) en de
Daly River. Dit gebied herbergt onder andere veel
kraanvogels,
eenden,
krokodillen,
schildpadden, zwarte
zwanen, zeldzame kikvorsen
en pelikanen. De groep is er met de bus op uit, maar wij hebben vandaag meer
zin om te relaxen. Ook brengen we een bezoek aan het Cultureel Centrum van de
plaatselijke aboriginals, in onze ogen meer een museum. Valt dat even vies
tegen. We hadden er heel wat van verwacht, maar het gebodene komt daar absoluut niet
aan tegemoet. Het ziet er wel netjes uit allemaal, daar zorgt het blanke
personeel wel voor. Op een abo - stagiaire na (die leert net de kassa te
bedienen of leert ze net tellen, het lijkt op het laatste) blinken de
oorspronkelijke bewoners van dit land uit door afwezigheid. Hebben ze eens de
kans om hun cultuur voor het voetlicht te brengen en dan laten ze het afweten.
De opbrengst van het park en de verkopen aan souvenirs en dergelijke komt wel
rechtstreeks ten goede aan de abo - gemeenschap hier. Af en toe zien we er wel
eentje rondrijden in een dikke four wheel drive.
Ga naar onze fotocollage van de Wetlands
Ga naar onze fotocollage van de Watervallen
 |
 |
Het probleem van de aboriginals
De lezer zal inmiddels wel in de gaten hebben dat we niet echt een hoge pet op hebben van de aboriginals. Maar ze zijn wel slecht behandeld, zeg maar onmenselijk en wreed, door de dominante blanken. De 'Wiedergutmachung' schijnt louter materieel en financieel te zijn; ze hebben geen flauw benul hoe ze in de moderne Australische maatschappij stand kunnen houden. Onder hen is alcoholmisbruik wijd verbreid en huiselijk geweld (vooral tegen vrouwen en kinderen) schijnt hand over hand toe te nemen. Misschien zou het beter zijn als ze weer hun nomadische bestaan opnamen. Die optie wordt echter gedwarsboomd door de boeren als grootgrondbezitters met duizenden stuks vee en de mijnindustrie die de oude stamgronden meedogenloos exploiteert. Hier in de buurt bijvoorbeeld wordt uranium gewonnen op officiële abo-grond, de opbrengst vloeit voor een gedeelte in de zakken van de stam die de grond bezit.
 |
 |
Nipte rugby overwinning op Nieuw - Zeeland
's Avonds amuseren we ons op het terras met de Australische gasten die intens meeleven met de rugby wedstrijd op de televisie. Er vindt een derby plaats en wel Australië tegen Nieuw Zeeland, twee aartsvijanden op sportief gebied, tenminste als ze onderling een robbertje aan het uitvechten zijn. Het enthousiasme kent geen grenzen als de Aussies in de laatste minuut de bal voor het winnende punt op de grond weten te drukken. De Kiwi's zijn verslagen, daar moet op gedronken worden. Gelukkig kennen we een beetje de spelregels, zodat we het spel mee kunnen volgen. Het drinken en klinken op de overwinning laten we aan de Aussies zelf over.
Rotskunst in Ubirr
De laatste dag in het park bezoeken we een mooie omgeving van Ubirr. Behalve oerwoud en vloedbossen liggen er ook savanneachtige gebieden in het park dat bijna zo groot als half Nederland is. Duizenden mierenheuvels van soms wel drie meter hoog staan majestueus tussen de karige begroeiing. In Ubirr bevinden zich weer eens grillige rotspartijen. Vanaf een hoge heuvel heb je er een weids uitzicht over het nog primitieve Arnhem Land. Aan de voet van de overhangende rotsen bevinden zich tal van schilderingen en tekeningen van aboriginals. De oudste schijnen meer dan 12.000 jaar oud te zijn. Hele verhalen worden daar omheen gesponnen, maar echt geïnteresseerd in die mythen en legenden zijn we niet. De natuur in de omgeving trekt ons meer. We lunchen in een modern winkelcentrum in Jabiru, het centrum van de streek. Ook hier bevindt zich een Cultureel Centrum, maar dat wordt niet bezocht. Jos heeft voor de zoveelste keer problemen met het pinnen van geld uit de muur, die pas van hem schijnt hier niet geldig te zijn. Gelukkig kan hij geld lenen van Clim.
 |
 |
Crocodile Jumping Adventure
Na de lunchpauze koersen we weer westwaarts richting Darwin. Voor we daar aankomen gaat de groep voor de laatste keer een cruise maken en wel die van de bekende Crocodile Jumping. We hebben die op de tv gezien en vinden dat gewoon een circus met min of meer getemde krokodillen die uit het water omhoogschieten om naar stukken vlees te happen. We blijven dus alleen achter en genieten in het restaurant van een serie cappuccino's. De laatste tweehonderd kilometer naar onze eindbestemming Darwin vallen op doordat er plantages langs de weg verschijnen en er andere tekenen zijn van de naderende 'beschaving' .
