INHOUD
Ga naar de Fotocollage van Coober Pedy.
Cattle stations and dog fences
Als we 's morgens opstaan is de tent nog een beetje nat van de nachtelijke regenbui. Het rossige zand blijft overal aan plakken, zodat het inpakken geen pretje is. We zijn net klaar met ons ontbijt (eieren met spek natuurlijk) bij het restaurantje of de groep komt al aanrijden, een kwartier te vroeg. Ze willen hier klaarblijkelijk graag weg. We trekken verder door het desolate landschap.
Het zoutmeer Lake Eyre
We rijden
parallel aan de westelijke oevers van het grote zoutmeer Lake Eyre, in grootte
het zevende van de wereld naar men zegt. Het staat alleen bijna altijd droog.
Slechts eenmaal in de tien jaar loopt het vol na hevige regenbuiten elders in
het land. Het landschap is onaantrekkelijk, maar na enige tijd verandert dat. Hier en daar verschijnen wat boompjes en zowaar, we
ontdekken er opeens ook enkele koeien! In de buurt ligt namelijk een ranch, een
farm of op zijn Australisch een 'cattle station' met een omvang van de provincie
Utrecht. De grootste ranch hier zou met België kunnen wedijveren, maar eerder
heeft Graham ons al toevertrouwd dat dit een fabeltje is. Het land van die ranch
is inmiddels verdeeld in kleinere percelen, maar de toeristen hebben daar nog
geen weet van. Het vlees van het rundvee schijnt helaas niet smakelijk te zijn,
alleen de lokalen kunnen het pruimen. Onderweg stappen we nog uit bij de
beroemde Dog Fence. Dit is een afrastering die duizenden kilometers lang dwars
door Australië heen loopt om de gevaarlijke (voor het vee tenminste) dingo's
buiten de deur en de schaapskuddes te houden. Nog vóór
de middag rijden we het aanvankelijk stoffige, maar in het centrum welvarende
Coober Pedy binnen.
 |
 |
Coober Pedy, Opal City of the World
We nemen er onze intrek in een grotachtige bunker die in een rotswand is gebouwd, vlak naast het Opaal Museum. Daar krijgen we natuurlijk een rondleiding door een voormalige opaalmijn die, zoals we al vermoedden, eindigt in een winkel waar je al die fraaie en dure opalen kunt bewonderen en vervolgens aanschaffen. In de rots zijn woonkamers uitgehakt die heel comfortabel aandoen. De temperatuur is er altijd gelijk aan 20 graden. Ook worden een explosie van dynamiet waarmee de gangen worden gemaakt nagebootst; waarbij Jos wordt gewaarschuwd om zijn 'hearing device' (hoorapparaat) uit te zetten. We worden aangenaam verrast door professionele film over het wezen van opaal en de winning van deze "Queen of Gems".
 |
 |
Ondergrondse kerk
Na het museum bezoek volgt een rondrit in een slakkengang door het plaatsje. De hoofdstraat bestaat louter out openbare gebouwen als winkels, restaurants, bars en hotels. Hier en daar liggen nog restanten van de diverse avonturenfilms die ze hier vanwege het maanlandschap hebben opgenomen, onder andere delen van Star Wars, Mad Max en The Queen of the Desert. Ook nu schijnt er weer een filmploeg rond te lopen. Er zijn maar een paar zijstraatjes waar scholen en kerkjes liggen. We bezoeken een van de ondergrondse kerkjes. Tegenwoordig mag er in de stad zelf niet meer gedolven worden, dat gebeurt nu aan de overkant van de Stewart Highway. In de verte kun je tal van opgeworpen heuveltjes zien liggen.
Dronken aboriginals op straat
Vroeg in de middag en later op de dag maken we zelf een ontspannen wandeling door dit populaire oord. We worden gewaarschuwd voor de aldaar rondzwervende aboriginals. En inderdaad, die zijn midden op de dag al stomdronken van de staatsuitkering. Overal zie je groepjes abo's, vooral mannen, rond waggelen en in zichzelf mompelen. Ze zijn gehuld in lompen en bijzonder ernstig vervuild. Zelfs bij de allerarmste paria's in India hebben we zo'n verregaande staat van verwaarlozing niet gezien. We kunnen geen enkel respect voor hun opbrengen, eerder medelijden met hun miserabele bestaan dat ze inmiddels zelfs naar de knoppen hebben geholpen. Er is geen spoor te bekennen van de fiere, edele wilde die verbonden is met zijn land en de blanken slechts arme stumpers vindt. Overdag komen ze bedreigend over, maar laten ze je wel met rust. 's Avonds en 's nachts hebben ze meer bravoure en worden er regelmatig toeristen overvallen en beroofd. Als we rond negen uur na een uitgebreid diner in een ruim opgezet café met lounge naar huis lopen zijn we dan ook behoorlijk op ons qui vive.
 |
 |
Clim bij ruimteschip van Star Wars |
Filmopnamen in maanlandschap |
Vrouwen in het zand
De vrouwen van de abo inboorlingen zie je minder vaak op straat, maar ze verkeren evenzeer in een deplorabele toestand. Huiselijk geweld schijnt aan de orde van de dag te zijn. Ook veel vrouwen zijn verslaafd aan de fles. Midden op een stoffig plein zien we twee vrouwen plompverloren in het zand zitten; ze wenken en roepen naar ons. We maken een praatje, want een van hun blijkt een mondje Engels te spreken. Zij heet Norma Jean en wil weten waar we vandaan komen. Haar verslonsde vriendin met bloeddoorlopen ogen en duidelijk apelazerus, begint al gauw te bedelen, maar wordt door Norma Jean terechtgewezen. Zij is daarvoor veel te trots. De vrouwen zitten er al een hele tijd (uren, dagen, wie zal het zeggen) te wachten op een lift die hen naar hun woongebied in de buurt van Ayer's Rock moet brengen.
Mijnwerker met lorrie op het rotsplateau boven het museum |
|
|
(Uit de krant, NRC
Handelsblad) Australië, 25 september 2002 Rugzaktoerisme goed voor Australische economie |
Coober Pedy is erg populair bij de back packers! |
